Łaźnia

FENRI
Oberhen rozkłada ręce.
- Wedle woli. - Nadyma lekko wargi. - Mam nadzieję, że nie będziesz żałować. A teraz, jeśli to wszytko, wybaczy pani, ale mam parę ważnych spraw do załatwienia. - znacząco patrzy na drzwi.

Dziewczyna uśmiechnęła się lekko. Milion razy w czasie tej jednej chwili miała ochotę przystać na jego propozycję. Trzeba było przyznać, że pieniędzy i innych podobnych spraw jej by nie zabrakło. Nie miałoby się to jednak nijak do jej chęci zmiany. Wstała i zabrała ze sobą kontrakt. Wyszła zaraz potem, żegnając się wcześniej z właścicielem łaźni. Był wieczór... Spojrzała na drugi kontrakt.

FENRI
Owszem, był już wieczór. Późny wieczór. Na ulicach jest już pusto. Większość budynków jest pozamykana. Jedynie trochę światła na głównej ulic dają gdzieniegdzie zamocowane na słupach lampmy oliwne - ale mizerne to oświetlenie.
Fenri podchodzi do jednej z nich, aby jeszcze raz przyjrzeć się drugiemu kontraktowi. Dotyczy on zaopatrzenia w mieszanki ziół i przypraw - nie załączono próbki, najwyraźniej są one na tyle znane, że nie było to konieczne.
Gdy Fenri odcyfrowuje dokument, nagle słyszy jakieś pojękiwania dobiegające z jednego z zaułków.

(Daruj, że tak wtrącę, ale nie uważasz, że czas nieco... za szybko płynie? Zdążyłem wejść do łaźni, pogadać z gościem, a z umiarkowanie późnego wieczora zrobił się wieczór bardzo późny. Zauważyłem to wcześniej, ale teraz muszę jednak zapytać)

(Czas jest rzeczą względną... A na poważnie... zapewne masz rację i trochę za bardzo pędzę. Po prostu dopiero zaczynam prowadzić pbf i jednak gdzieś tam siedzi we mnie przekonanie, że dzień w grze nie powinien trwać zbyt dużo dni rzeczywistych... Postaram się to na przyszłość nieco skorygować).

Pojękiwania... nic nowego w Imperium, ale... tym razem coś ją tknęło. Zerknęła w uliczkę, patrząc, co się tam dzieje.

(Wiesz, to jasne, że kiedy moja postać robi czynność w czasie, to należy to "przewinąć", ale konwersacje czy walka to odbywa się przecie w czasie rzeczywistym stosunkowo. Wink

)

FENRI
Dziewczyna widzi, jak jakiś osiłek kopie leżaćego na ziemi i osłaniającego się rękoma człowieka.

(Acha.)

Jej poprzednia praca nauczyła ją, że do tego typu spraw lepiej się nie mieszać. Być może powinna stać się rycerska, stanąć w obronie słabszego, jednak ona bohaterem nie była. Ruszyła w poszukiwaniu karczmy, która mogłaby być uznana za jedną z lepszych, choć nie snobistycznej. Tam zresztą i tak pewnie by jej nie wpuszczono.

FENRI
Dziewczyna odchodzi. Jęki bitego powoli cichną - czy to dlatego, że kobieta oddala się od niego, czy może po prostu przestał wydawać jakiekolwiek odgłosy.
Fenri dostrzega szyld oberży ,,Pod Srebrnym Kielichem". Lokal wygląda na spełniający standardy, więc wchodzi do środka.