Lazaret

NARCYZ
- Zatem jesteś magiem uzdrowicielem. - na twarzy kapłana pojawia się uśmiech radości. - Tylko wiesz, pokuta to kwestia czynów, nie samych chęci. Co oznacza, że powinieneś chociaż spróbować pomóc paru osobom. Najwyżej Ci się uda... Ale jestem pewien, że zostanie ci to policzone.

Nunu odparł: Więc może chodźmy stąd, ludzie na pomoc czekają.

NARCYZ
- Właśnie! - przytakuje kapłan. - Zatem chodźmy. - wychodzi, kierując się w stronę tłumu pacjentów. Przez chwilę rozgląda się. Potem wskazuje na matkę z dzieckiem. Chłopiec siedzi na małym stołku i popłakuje, przyciskając rękę do siebie.
- Spróbuj mu pomóc. - stwierdza Mauriutius.

Nunu podchodzi do matki z dzieckiem po czym zapytał chłopczyka: Mogę obejrzeć Twoją rękę?

NARCYZ
Chłopczyk chlipie lekko i się odsuwa. Matka (choć rzuca powątpiewające spojrzenie na nazbyt młodego ,,medyka") mówi - Spokojnie, malutki, pan chce ci pomóc.
Po chwili wachania chłopiec pokazuje dłoń. Jest ona zaczerwiona i widać bąble - to na pewno oparzenie.

Nunu ze spokojem przykłada dłoń do ręki chłopca po czym rzuca zaklęcie nakładania rąk, wierząc, że się uda.
Bilans mocy: 32 - 4 = 28.

NARCYZ
Dłonie Narcyza rozbłyskują błękitnym, lekki blaskiem. Delikatnie dotykając dłoni chłopca, usuwa ślady oparzeń. Dziecko, podekscytowane ogląda wyleczoną rękę.
- Dziękuję panu!- mówi matka.
Mauritius podchodzi do Narcyza.
- Dobrze! - mówi. - Pomyślmy... Zajmij się tym panem, dobrze? - wskazuje na umięsnionego mężczyznę, na niechlujnym ubraniu którego widać parę plam krwi. Narcyz poznaje w nim jednego z dwóch ludzi, którzy domagali się od niego zapłaty za wskazanie drogi, kiedy szukał Gildii.

Nunu podszedł do niego mówiąc: Raz to ja potrzebowałem pomocy od Ciebie, a tu proszę, widać mogę pomóc Tobie. Kto Cię tak urządził?

NARCYZ
Osiłek przez chwilę patrzy na Narcyza marszcąc brwi, a potem na jego nieogolonej twarzy pojawia się wyraz zrozumienia.
- Ha, no proszę, kogo tu mamy! A co do ran - nie twoja sprawa, doktorku, rób, co należy!

No to zdejmij to ubranie, a ja Cię poskładam do kupy - rzekł Nunu.

NARCYZ
Mężczyzna śmieje.
- Nie za szybko, doktorku? Prawie się nie znamy, a ty nie jesteś w moim typie... No i że myślał, że to ma być magia - mówi, ale ściąga koszulę. Na jego torsie widać kilka krwawych szram, wyglądających na zadane nożem.

Nunu bez słowa skupił się, po czym użył zaklęcia leczenia.
Bilans: 28-5=23

NARCYZ
Używając czaru, Narcyz sprawił, że rany się zasklepiły, zostawiając jedynie blade blizny.
- No proszę. - stwierdza pacjent. - Do czegoś się przydajesz, doktorku.

Nunu odparł: Drobiazg. Jakby ktoś Cię nieciekawie urządził, wiesz gdzie jestem - po tych słowach podszedł do Mauritiusa i zapytał: Kto następny?

NARCYZ
Mauriutius zastanawia się przez chwilę. Potem na jego twarzy pojawia się łagody uśmiech.
- W porządku. Udowodniłeś, że masz wolę pomagania bliźnim. Uważam, że można to przyjąć, jako zadatek Twojej pokuty. Tylko czy... Twoja bogini nie będzie Ci mieć za złe, jeśli kapłan innej religii zdejmie jej klątwę?