Lazaret

SERGIUS
- Dwóch, przeca mówiłem! - Mężczyzna wnosi oczy do góry. - To my się ten tego, schowamy, coby potem nie mówili, że to my cię sprowadziliśmy i się nie mścili, jak już ci skopią tyłek - po tych słowach, mieszczanie zajmują... bardziej dyskretne pozycje, a część w ogóle odchodzi.

Budynek... Cóż. Można by go nazwać szopą, gdyby nie to, że jest murowany - chyba to był kiedyś jakiś składzik, czy coś w tym rodzaju. Jest jednopiętrowy i niezbyt rozległy. Okna są zasyfione tak, że z tej odległości ciężko zajrzeć do środka, mimo,że nie ma zasłon.

Sergiusowi nie spodobała się ta część wypowiedzi wedle której miałby przegrać ,ale już było za późno. Wampir kopnął w drzwi z zamiarem wywalenia ich z framugi albo chodziarz energicznego otworzenia a następnie wpada do środka i uderza najbliższą osobę kastetem w twarz

SERGIUS
Wampir kopniakiem wyważa drzwi. Wewnątrz zastaje dwóch krótkow wygolonych mężczyzn o grubych karkach siedzących przy koślawym stole nad butlą winą. Na widok Sergiusa zrywają się na nogi - jeden z nich łapie drewnianą pałkę. Ruszają w stronę wampira, wznosząc pełne gniewu i wulgaryzmów okrzyki, wyrażające oburzenie całą tą sytuacją ( i w sumie cięzko im się dziwić).