Gildia magów

Jednak bądź spokojny, nic mi nie będzie - rzekł Nunu, po czym się pożegnał i skierował się do Dolnego Kimberlen.

NARCYZ
Przejście do Lazaretu.

NARCYZ
Magik wraca do Gildii. Jest mocno znużony. Na niebie słońce już zachodzi. Tym razem przejście otwiera się bez problemu. Uczeń wkracza na teren ogrodu.W oddali widzi grupki innych uczniów, śmiejące się, rozmawiające, czy spacerujące. Widać też paru pełnoprawnych magów.

Nunu nie zastanawiając się zbytnio kieruje się do swojej kwatery.

NARCYZ
W środku magik zastaje jedynie Semblego - młody czarodziej, jak poprzednio, siedzi na łożku czytając książkę. Nie widać, aby zwrócił specjalną uwagę na przybycie kolegi.

Nunu bez słowa kładzie się spać.

NARCYZ
Chłopak zapada natychmiast w sen. Dziś jest bardzo zmęczony. Niestety, nie śpi dobrze. Opowieści, jakie snuł za dnia, sprawiły, że w jego snach powraca echo tamtych, tragicznych wydarzeń. W końcu nadchodzi ranek. Nunu budzi się. Widzi, że jego koledzy już są ubrani.

Nunu powiedział: Momencik panowie - po czym szybko się ubrał.

NARCYZ
- No to idziemy na śniadanko, a potem na zaklęcia, zgadza się? - spytał Mervin.

Nunu odparł : No wiadomo.

NARCYZ
(Czy chcesz podjąć jakieś akcje w czasie śniadania, czy chcez od razu przejśc do lekcji?)

[Od razu jedziemy.]

NARCYZ
Po zjedzeniu posiłku, Nunu z kolegami rusza do sali, gdzie prowadzone są zajęcia z zaklęć. Nie jest to typowa sala wykładowa - wręcz przeciwnie, przypomina bardziej salę treningową.Nawet podłogda jest wyłożona materacami. Zajęcia prowadzi rosły, brodaty mężczyzna, nie rozstający się z toporem o długim trzonku, którego Narcyz spotkał w gabinecie superwizora.
- Dziś ostatni dzień nauki - zaczyna mistrz, mówiąc grubym, wręcz huczącym głosem. - Pora na test umiejętności! Dobierzcie się w pary i przeprowadźcie pojedynek! Tylko, żeby mi było bez rękoczynów. No i żadnego zabijania.

Nunu zwrócił się do Mervina - Co Ty powiesz na mały pojedynek? Ziemia przeciwko ogniu?

NARCYZ
- Ech w porządku. - Mervin kiwa głową i ustawia się naprzeciw Narcyza. Wyciągą z kieszeni szaty różdzkę.