Gildia magów

Nunu wystrzelił z palców po czym rzekł : No dobra, zaczynamy - po tych słowach skoncentrował się i wypalił ognistym pociskiem, celując w klatkę piersiową Mervina.

Bilans mocy: 27 - 4 = 23
27 bo nie mam miecza w dłoni.

NARCYZ
Kiedy pocisk dociera do Mervina, ten przymyka oczy. Pocisk jakby rozpada się, poszczególne płomyki gasną, nie czyniąc szkody adeptowi. Magik zaczyna coś mruczeć pod nosem - jego skóra nabiera nieco ziemistego koloru.

Nunu ze spokojem wysuwa do przodu lewą rękę, po czym kula ognia szybuje w kierunku Mervina, skierowana na jego głowę.
Bilans = 23 - 7 = 16.

NARCYZ
Narcyzowi udaje się stworzyć wyjątkowo gorącą kulę ognia - aż sam czuł, jak go parzy, zanim ją wypuścił. Kula wybucha, kiedy osiąga cel. Szata Mervina płonie. Z jego rąk zaczynają tryskać strumienie wody (najwyraźniej oprócz magii ziemii, praktykuje też tą szkołę) i gaszą ogień. Mervin wygląda dosyć załośnie - ma nadpaloną szatę, widać też pewne poparzenia na jego ciele.
- Dobra, wystarczy - mówi słabym głosem. - Wygrałeś.

Nunu bez słowa podchodzi pod Mervina, po czym używa zaklęcia nakładania rąk.
Bilans: 16 - 4 = 12.

NARCYZ
- Dzięki - mówi Mervin, kiedy jego rany zostają cześciowo uleczone.
Narcyz widzi, jak radzą sobie inni. Dostrzega kilka znajomych twarz. Semble z beznamiątną twarza, machnialnymy ruchami dłoni miota swoim przeciwnikiem w górę i w dół. Ewa z trudem unika ognistego pocisku wystrzelonego przez jakąś ciemnowłosą, śniadą dziewczynę. Argo śmiejąc się, miota błyskawice w zwijającego się z bólu adwersaża.

Nunu jeszcze raz używa nakładania rąk, po czym rozgląda się po sali w poszukiwaniu jakiegoś źródła ognia.
12-4=8.

NARCYZ
Jedynym żródłem ognia w tej chwili są zaklęcia miotane przez część spośró innych uczniów, ale one raczej nie nadają się do zregenerowania magicznych energii.
Mistrz uderza lekko trzonkiem swojej toporka w podłoże.
- Dobrze! Wystarczy! - mówi.

Nunu słysząc te słowa odetchnął.

NARCYZ
Uczniowie - niektórzy mocno poobijani, niektórzy poparzeni, a niektórzy z włosami sterczącymi od elektryczności - zaczynają się rozchodzić.

Nunu bez słowa skierował swe kroki do swej kwatery.

NARCYZ
Idąc przez park, Narcyz widzi, ze jest jeszcze wcześnie. Słońce jest na niebie wysoko.
Dochodzi do swojego pokoju. Nikogo tam nie ma.

Nunu kładzie się na łóżku, by się zdrzemnąć.

NARCYZ
Ponieważ kiepsko spał w nocy, udaje mu się nieco zdrzemnąc. Budzi go odgłos otwieranych drzwi. Otwierając oczy, widzi Semblego, który wchodzi do pokoju i jak zwykle bez słowa zaczyna czytać.

Nunu bez zahamowań kontynuuje drzemkę.