Kruczy Dwór (poza miastem)

NARCYZ
Mag widzi Iskandera wychodzącego z piwnicy. Na twarzy Doriana widzi wyraz ponurej zadumy.

Nunu podchodzi do Iskandera i mówi: Niech nie smuci się pan. Jest jeszcze nadzieja na odzyskanie ręki. Postanowiłem skontaktować się z boginią Temerrą, aby przywróciła panu dłoń. Jednakże, niech pan ją schowa do słoja z formaliną, aby nie zgniłą do tego momentu - podaje mu obciętą kończynę, po czym mówi: Jest w tym domu jakaś biblioteka? I skąd mógłbym zaczerpnąć wiadro wody? Szatę zapaskudziłem trochę, zdałoby się ją wyprać.

NARCYZ
- Co, ręką... Acha ręką. - odpowiada Iskander. - Heh, wątpię mały czy uda Ci się skontaktować osobiście z wyższym bóstwem... Ale jakby co, to daj znać. A co do do ubrania - jest studnia na podwórzu. A jak chcesz poczytać, to w salonie jest trochę książek, co zostało po poprzednich właścicielach.

Dziękuję za informacje i niech pan we mnie nie wątpi, proś, a będzie Ci dane. A teraz pana żegnam, niech pan będzie dobrej myśli. Wiem, że taka strata skłania do refleksji, ale nie można chodzić przybitym non stop. - odrzekł po czym skierował się do studni.

NARCYZ
Czarodziej pojawił się przed cembrowaną studnią. Na daszku nad nią jest zawieszone na sznurku wiadro.

Nunu spuścił wiadro wgłąb studni, by zaczerpnąć wody.

NARCYZ
Wiadro szybko opada. Jednak wciąga się je ciężej - tym bardziej z powodu prymitywizmu rozwiązania. Kiedy Nunu już je wydobył, okazuje się, że jest tam dosyć mało wody (znowu z tego samego powodu).

Nunu postanowił próbować zaczerpnąć wodę dopóty wiadro nie będzie pełne i spuścił wiadro na nowo w dół.

NARCYZ
Nic to nie dało. Jest tyle samo wody ile było.
No, może odrobina się wychlapała.

Nunu rozejrzał się dookoła, w celu znalezienia drugiego wiadra.

NARCYZ
Nie ma.

Rezygnując z użerania się z wiadrem Nunu idzie w kierunku lasu.

NARCYZ
Wyjazd do lokacji las.

Napełniona radością i pewna obecność swojej bogini ucięła sobie drzemkę.

RASSIEL
Rassiel zasypia. Kiedy się budzi, jest wypoczęta. Rana też dokucza jej nieco mniej - jednak wciąż ją czuje. Gdy wygląda za okno, widzi, że jest już popołudnie.