Lazaret

NARCYZ
- Hmm. No, jeśli chcesz zostać wyznawcą, to wziąłbyś udział w specjalnym obrzedzie... Poza tym, nie ukrywam, że skoro jesteś uzdrowicielem, mile widziana byłaby tutaj Twoja pomoc od czasu do czasu - uśmiecha się kapłan.

W sumie, mógłbym się dogadać z superwizorem gildii magów, powinien mnie zrozumieć - rzekł Nunu.

NARCYZ
- Miło by było.... Zatem? Czy jesteś chcesz i jesteś gotów przyjąć naszą wiarę? - pyta Mauritius, nachylając się lekko w stronę Narcyza.

Mam jeszcze jedno ale. Mimo, że mam nie stosować siły, to i tak dopełnię swej zemsty. A tak to jestem zwarty i gotowy - rzekł Nunu

NARCYZ
Kapłan wyraźnie smutnieje i kręci głową. Wzdycha.
- Zemsta jest dla nas wykluczona. Siły można użyć jedynie w razie konieczności, w rozśadnym celu, aby chronić życie. Zaś zemsta niczemu nie służy, nie ma dla niej usprawiedliwienia. Przykro mi. Jeśli chcesz się nawrócić na Boski Ład, a jednocześnie nie jesteś w stanie wyrzec zemsty, to lepiej weź sobie za patrona Sędziego, nie Pocieszycielkę.

W sumie, ma ojciec rację, po co ciągnąć ten łańcuch nienawiści? - odparł Nunu.

NARCYZ
Kapłan słabo się uśmiecha.
- Więc może jest jeszcze nadzieja? Widzisz, pewien mędrzec powiedział ,,Zasada oko za oko nie wprowadzi na świecie sprawiedliwości. Ona tylko sprawi, że prędzej czy później, wszyscy będziemy ślepi".

Jednak ta zemsta ma powody, by ją dokonać - rzekł Nunu.

NARCYZ
Kapłan wzdycha i sadowi się wygodniej w krześle, wyraźnie szykując się na słuchanie opowieści.
- Czy chcesz o tym porozmawiać? - pyta.

Więc... - zaczął Nunu.
[ciąg dalszy na pw.]

(Lepiej na gg. Sprawniej.)

NARCYZ
Magik pojawia się przed szpitalem. Jest tu teraz nieco mniej ludzi niż zwykle - gdyż powoli zaczyna zapadać wieczór.

Nunu rozejrzał sie dookoła w poszukiwaniu kogoś, komu mógłby pomóc.

NARCYZ
Obok, pod stoi jakiś starszawy mężczyzna. Jest ubogo ubrany, a na jego skórze widać mnóstwo zaczerwień, po których intensywnie się drapie.

Nunu podszedł do niego po czym powiedział: Poczekaj, spróbuję Ci pomóc.